Aanslag in Parijs, Frankrijk

Wat de aanslag in Parijs heeft duidelijk gemaakt is dat er een diepe haat leeft onder mensen tegen het westen. Deze haat komt voort uit dezelfde wortels vanwaar mijn onbehagen gevoel met het westen ook is ontstaan – namelijk de Westerse bemoeienis met het binnenlands beleid in andere landen. Ik proef dit misnoegen met het westen ook onder mensen uit bijvoorbeeld Pakistan, Nigeria, Afghanistan, Irak, Marokko en Servië binnen mijn persoonlijke kringen.

Mijn onbehaaglijkheid komt voort uit de persoonlijke verhalen van mijn ouders die, voordat ze slachtoffer werden van de Rode Khmer en haar schrikbewind, ook het slachtoffer waren van Amerikaanse bombardementen in Cambodja – een gegeven waarover vaak wordt verzwegen. De bombardementen die begonnen in 1965 eindigden in 1973 en hebben aan honderd duizenden Cambodjanen het leven gekost. Ja, nog voordat de Rode Khmer de volledige grip had over Cambodja en iedereen verplicht naar het platteland werd gestuurd om voedsel te verbouwen voor ‘Angkar’, waren er al hongersnoden uitgebroken en werden massa mensen verjaagd van hun woonplekken. Het heeft een klimaat van chaos gecreëerd waarin juist de anti-westerse, anti-kapitalistische en anti-imperialistische propaganda van de Rode Khmer gehoor kreeg bij een groter deel van de bevolking. Cambodja is, samen met Laos, één van de en misschien wel dé heftigst gebombardeerde landen ter wereld. Mijn ouders waren bij aanvang van de geheime bombardementen slechts 7-8 jaar oud. Stel je voor dat een drone de school van je kind of het ziekenhuis waarin je geliefden verblijven plat bombardeert. Zou jij niet een gevoel van intense woede en haat krijgen? Zou jij niet wraak willen nemen op de verantwoordelijken?

Een pre-moreel persoon kijkt naar de consequentie van een actie. Hij ziet de aanslagen, erkent de doden, wordt emotioneel beroerd en oordeelt direct en fel. Een moreel persoon onthoudt zich ervan om direct een oordeel te vellen en probeert de oorzaken van de handelingen eerst goed te begrijpen. Ik wil de aanslag in Parijs niet goed praten, maar ik wil wel benadrukken dat als wij daadwerkelijk de hoogste erkenning willen geven aan de slachtoffers, wij als samenleving moeten reflecteren op de vraag waarom er mensen zijn die het westen zo vurig haten. Misschien is onze samenleving zelf onderdeel van een groter machine die de oorsprong is van de buitenlandse haat jegens het westen. We moeten niet alleen inzien dat het religieus fundamentalisme een gevaar is voor de wereld, maar ook dat er een hachelijker ‘vals idool’ is die al een eeuw lang de bovenhand voert: het democratisch fundamentalisme – de onkritische acceptatie dat democratie gelijk staat aan vrijheid, dat het altijd superieur is en dat het desnoods met geweld moet worden verspreid.

Zolang wij, als samenleving, blijven falen om te reflecteren op onszelf en het politieke systeem waarin we deelnemen zal er nooit een fundamenteel vredige oplossing worden gevonden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s