Category Archives: Filosofie

Pulchrum est paucorum hominum: nivellering

Nivellering is een abstract proces waarbij de abstractie individualiteit overwint. Met meer nivellering is er minder individualiteit. Alles wordt obscuur gemaakt zodat de fijngevoeligheid waarmee mensen zichzelf uitdrukken te niet wordt gedaan. Onderscheid in menselijke authenticiteit wordt beonderdrukt tot het gemiddelde – tot het niveau waar iedereen toegang tot heeft.

Maar hoe kan iets wat zijn unieke eigenschappen verliest voor het algemene, het belangrijke voor het triviale en het superieure voor het gemiddelde nog mooi zijn?

Schoonheid is slechts voor weinig mensen weggelegd.

Pulchrum est paucorum hominum.

Advertisements

Olav Dirkmaat over Ludwig von Mises’ Human Action

In deze interessante video interviewt Lex Hoogduin de jonge professor Olav Dirkmaat over Ludwig von Mises’ geniale economisch-filosofische verhandeling Human Action:

Olav Dirkmaat is professor economie aan de Universiteit Francisco Marroquín in Guatemala en vertaler van het meesterwerk Human Action van Oostenrijks econoom Ludwig von Mises naar het Nederlands (‘Het menselijk handelen’). In dit interview vraagt Lex Hoogduin aan Olav Dirkmaat hoe hij ooit bij de Oostenrijkse school terecht is gekomen. Ook hebben ze het over de historische context van deze unieke denkstroming en met name over de crisis van 2008. Zo zegt Olav Dirkmaat dat het huidig monetair beleid opnieuw tot een enorme recessie zal leiden en laat hij zien hoe de lessen van Ludwig von Mises tot op de dag vandaag nog enorm relevant zijn. Hij heeft het over een 2008-crisis 2.0, het “grootste monetaire experiment ooit”, en vreest dat pensioenfondsen en spaarders de grote verliezers worden, met name vanwege de enorme publieke schuldenlast in de westerse wereld.

Mocht je interesse hebben in het hardcoverboek, dan kun je deze hier bestellen: http://www.hetmenselijkhandelen.nl

SteemFest interview

Op 11, 12 en 13 november 2016 was het dan eindelijk zover: de eerste internationale Steemfest conferentie werd gehouden in Amsterdam! Ik heb genoten van de vele persoonlijke verhalen van mensen over hoe zij betrokken zijn geraakt bij Steemit en blockchain.

Het waren drie prachtige dagen waarop de Steemit gemeenschap haar ware gezicht kon laten zien. Tot dan toe kende de gemeenschap elkaar voornamelijk van het revolutionaire sociaal netwerk, Steemit. Het is een platform waar bloggers/schrijvers cryptogeld (Steem) kunnen verdienen met de content die zij creëren.

De conferentie toonde duidelijk de grote verscheidenheid aan mensen. Er waren 206 deelnemers uit 32 verschillende landen zoals Rusland, China, India, Japan, Panama, Litouwen, Cambodja, Mexico en de Verenigde Staten. Ongeveer 35% van de deelnemers was vrouw en 25% was software ontwikkelaar. De grote verscheidenheid is iets wat je zelden ziet bij andere crypto-evenementen.

Het evenement trok beroemde schrijvers als Neil Strauss (The Game), bitcoin artiesten als Tatiana Moroz en de Steemit oprichter Ned Scott. Ik heb ook een oude huisgenoot ontmoet van Vitalik Buterin, de oprichter van Ethereum, die enkele leuke anekdotes over hem heeft gedeelde met mij. Daarnaast ben ik goed bevriend geraakt met een dakloze die probeert te leven op Steem.

Ik genoot van de positieve sfeer die de gemeenschap uitstraalde. Ik was ook één van de 35 sprekers op dit evenement en werd geïnterviewd door de documentairemaker Matthijs Diederiks over mijn libertarisch  anarchistische filosofie. Het interview kun je hierboven zien. Jeff Berwick van Anarchast en Anarchopulco zou ook worden geïnterviewd, maar kon onverhoopt niet aanwezig zijn op SteemFest. Ik denk dat wij anders een prima duo zouden vormen waarin we konden discussiëren in hoeverre onze libertarisch anarchistische filosofiën elkaar complementeerden.

Mijn presentatie ging over Seasteading alszijnde een praktijk die parallel loopt aan het decentralisatieproces van overheidsmonopolie. Cryptogeld brengt competitie in de overheidsmonopolie over geld en Seasteading brengt politieke competitie in de industrie van overheden. Ik zal binnenkort nog een filmpje plaatsen van de presentatie.

Tot slot wil ik nog één interessante anekdote delen van de eerste grootinvesteerder in Steemit. Hij was ook aanwezig bij de eerste internationale Bitcoin conferentie in Londen 2011 en vertelde mij dat deze eerste Steemit conferentie vele malen grootser, mooier en leuker is dan de Bitcoin conferentie.

Als je mij wil volgen of meer van mij wil lezen op Steemit, ga dan naar @chhaylin.

Zijn Cambodjanen ‘Anti-fragile’?

Een vriendin van me bracht tijdens een discussie eens het begrip ‘Anti-fragility’ naar boven. Om uit te leggen wat het betekent gaf ze als voorbeeld het porceleinen kopje dat fragiel is. Als we het kopje laten vallen, breekt het. De meesten zouden denken dat als we het niet meer willen laten breken, we het moeten verharden. Het verharden is het creëren van ‘Resilience’. Maar wat als we het niet verharden, maar de structuur ervan zo maken dat het kopje telkens zou groeien wanneer het zou vallen? Dat is ‘Anti-fragility’. Voor een verdere uitleg wat het inhoudt, verwijs ik je graag door naar de wikipedia website.

Ter illustratie, kunnen we drie mythes nemen die elk symbool staan voor ‘Fragility’, ‘Resilience’ en ‘Anti-fragility’. De eerste is de mythe van het zwaard van Damocles, de tweede is de mythe van de Phoenix en de derde de mythe van de Hydra.

Fragile vs Resilient vs Antifragile

Ik kan me wel goed in de gedachte vinden ‘Anti-fragility’ en zie parallellen met de pre-Socratische filosoof Heraclites en Nietzsche. Alle twee zien immense waarde in pijn en innerlijke oorlog.

Heraclites zei “Oorlog is de vader van alles en de koning van alles”. Alles wat ontstaat, dus ook het goede in ons leven, komt uit een constante oorlog en vernietiging van iets.
Nietzsche heeft filosofen ervan beschuldigd dat zij ‘goedheid’ en ‘moraliteit’ gelijkstellen aan de afwezigheid van pijn en verdriet. In ‘De Vrolijke Wetenschap’ schrijft hij dat alleen immense pijn kan leiden tot de ultieme emancipatie van de geest. Dat je uit ernstige ziekte, zelf-twijfel en andere kwellingen sterker wordt en een verfijnder smaak krijgt voor vreugde. Negatieve emoties en slechte ervaringen hebben om die reden veel nut zolang we ze gebruiken om ‘Anti-fragility’ op te bouwen. Vandaar dus ook zijn beroemde uitspraak “What does not kill me, only makes me stronger”. Zijn ideale mens is de mens die van het leven houdt en die door zijn gevoeligheid voor het leven in staat is om continue af te breken en zichzelf weer op te bouwen. Dat proces noemt hij ‘zelfoverkoming’.

Als ik zo kijk naar Cambodjanen en me afvraag of ze ‘Anti-fragile’ zijn dan denk ik van niet, hoewel ze in een unieke situatie zitten waarin ze als bijna geen ander de mogelijkheid hebben om ‘Anti-fragility’ op te bouwen. Ik had ergens ooit een onderzoek gelezen dat eind jaren ’90 nog ongeveer 60% van de Cambodjaanse volwassen vluchtelingen lijdt aan PTSD en ongeveer 50% lijdt aan depressie. En dat wanneer beide ouders aan PTSD lijden, ongeveer 40% van de kinderen lijdt aan PTSD in hun jeugd. Als alleen één ouder lijdt aan PTSD, dan lijdt ongeveer 25% van de kinderen in hun jeugd aan PTSD. Dat vond ik als 2e-generatie Cambodjaan best wel schokkende cijfers.

Hoe bouwt een gemeenschap ‘Anti-fragility’ op? Door te leren omgaan met pijn. Dit betekent dat we niet moeten vluchten voor onze pijnen in drugs, alcohol en gokken. Niet vluchten in het collectief, niet in het vaderland, niet in nationalistische trots, niet in de verering van het Khmerrijk, niet in oude normen en waarden, maar dat we focussen op ons heden en onszelf alszijnde individuen versterken. We moeten geen zelfmedelijden hebben. We moeten ons waken voor de misinterpretatie van karma en niet denken, zoals sommige ouderen doen, dat ons sobere leven het gevolg is van slechte acties die wij hebben gedaan in een vorig leven. Zijn Cambodjanen resilient/veerkrachtig? Eerlijk gezegd heb ik ’t idee van niet. Wij hebben best wel een cultuur van zelf-medelijden, jaloezie, afgunst en beschuldiging. Wij vinden trots in nutteloze dingen als oude cultuur en nationalisme. Ik vind het jammer dat ik dit moet zeggen als Cambodjaans zijnde, maar ons cultuur is best wel ziek. De enige manier om een cultuur beter te maken is het te bekritiseren en erover in dialoog gaan. Kritiek is essentieel voor ‘Anti-fragility’, want het breekt je waarna je jezelf weer kan opbouwen.

Megalomane Social Justice Warriors voeren een oorlog op je bewustzijn

Het woord ‘bossy’ was slechts één van de vele woorden die de belachelijke megalomane social justice warriors willen verbannen. Hun dictatoriale praktijken om de culturele psyche van een samenleving te veranderen heeft volgens hun te maken met het creëeren van ‘gelijkheid’, maar over wiens definitie van ‘gelijkheid’ hebben ze het eigenlijk? Natuurlijk is het hun definitie – zij definiëren wat fout en wat juist is en zoals je je wel kan voorstellen wordt de inhoud ervan ingevuld door de ideologie die ze aanhangen.

Hun ‘social justice’ ideologie die wordt bijgestaan door de immens intellectuele kracht van zulke beroemde filosofische figuren als Chomsky, Adorno, Marcuse, Horkheimer, Fromm, Gramsci, Sartre, Habermas en Zizek is niet ‘gelijke rechten’ of een ‘gelijke claim op burgerschapsrechten’ zoals werd geopperd in de tijd van de Verlichting. Het doel is een uitvoerige verandering van de samenleving waarin ‘oneerlijke’ privileges, hiërarchiën en distributie van goederen worden vernietigd. De radicale egalitaire mentaliteit van 19-eeuwse Marxisten en linkse anarchisten die het eigendomsrecht trachten af te schaffen zijn nu wellicht nog steeds niet wijdverbreid in trek, maar het heeft nu wel plaatsgemaakt voor een soortgelijke egalitaire mentaliteit die elke ongelijkheid in alle sferen van de samenleving – bezit, vrije tijd, sociale status, educatieve mogelijkheden etc. – wil elimineren. De hierboven genoemde filosofen, misschien geleerd hebbende dat Marx’ idee om private bezittingen te verbieden zoals werd gedaan in de Soviet Unie en andere communistische staten niet heeft geleid tot het gewenste resultaat in welvaart en welzijn, hebben Marx’ economische idee slechts herschreven en uitgebreid naar culturele termen. Ze zagen dat de kans dat het proletariaat een revolutie zou ontketenen zeer minimaal was en schrijven daarom een sluipende culturele revolutie voor. Geen enkele gewoonte, traditie, instituut, wet of hiërarchie zou ‘gelijkheid’ nog in de weg staan. Zelfs de menselijke taal zou veranderd moeten worden zodat het bewustzijn van het volk niets anders wil dan ‘gelijkheid’ en zich niet kan uitdrukken in termen van ‘ongelijkheid’.

Ze hebben alle lagen van de samenleving doordrongen. Ze zijn prominent aanwezig in academia, in de politiek, in activistische sferen en roepen ook om het verbannen van andere woorden en zinnen als “Je bent zo welbespraakt” omdat dit de boodschap geeft dat het ongewoon is dat iemand met zijn achtergrond niet intelligent zou zijn. Ze willen zelfs het woord “vriendje” of “vriendinnetje” verbannen, omdat deze woorden seksistisch zouden zijn en transseksuelen of hermafrodieten zich niet ‘gelijk’ voelen. Ze willen zelfs woorden als “vader” en “moeder” vervangen met “ouders”, omdat dit geslachtsneutraal zou zijn. Sommigen willen ook de term “hardwerkende” verbannen, omdat dit associaties van hardwerkende zwarte slaven op katoenvelden zou oproepen bij mensen met Afrikaanse voorouders – een associatie die vaak gepaard gaat met de associatie van de ‘agressor’, de blanke man die volgens hun zowel ‘geslachts- als witte privileges’ heeft.

De intellectuele argumentatie om zulke woorden te verbannen is beschreven in hun definitie van ‘micro-agressie’. Blijkbaar zijn zulke woorden beledigend, neerbuigend en veronderstellen ze een ongelijkheid tussen twee persona’s waardoor ze aangemerkt moeten worden als ‘micro-agressief’. Echter, niet alleen woorden kunnen aangemerkt worden als ‘micro-agressief’, maar ook gedragingen. Zo is het een vorm van ‘micro-agressie’ als je een Aziaat vraagt om je te helpen met wiskunde of om tegen een vrouw te zeggen dat ze meer moet lachen of wanneer je je handtas iets steviger vasthoudt, omdat je een groep Marokkanen passeert.

O, de idioterie van deze mensen kent geen grenzen!

Microaggression list

Professor Gerard Casey: “Overheden zijn criminele organisaties”

Gerard Casey was Professor aan ‘the School of Philosophy’ in University College Dublin en is onlangs, sinds het eind van vorig semester met pensioen gegaan. Ik heb het genoegen gehad om in het academisch jaar 2013-2014 samen te kunnen werken met Prof. Casey en waarin we een goede vriendschap hebben opgebouwd. Voor deze korte post heb ik de beginpagina van Prof. Gerard Casey‘s Libertarian Anarchy – Against the State vertaald. Het boek begint met een krachtig standpunt waarin Prof. Gerard Casey geen twijfel laat bestaan over de intentie van zijn boek: met uiterst logische beredeneringen een toegankelijke introductie geven wat libertarisch anarchisme (anarcho-kapitalisme) inhoudt en waarom de staat in weze “de koudste van alle koude monsters” is met haar harteloze leugen dat zij, de staat, het volk representeert.[1] Het is, vind ik, één van de mooiste en krachtigste eerste woorden die ik ooit heb gelezen in een politiek filosofische verhandeling. Het begint als volgt:

“Overheden zijn criminele organisaties. Alle overheden, dus niet alleen de overduidelijk totalitaire of repressieve. … Deze statement is bedoeld om letterlijk te worden opgevat en niet als een vorm van retorische overdrijving. Het argument is simpel. Ontvreemding, diefstal, kidnapping en moord zijn allemaal criminele activiteiten. Zij die betrokken zijn bij zulke activiteiten, namens zichzelf of namens anderen, zijn per definitie criminelen. De overheid is betrokken bij een activiteit die moreel equivalent is aan ontvreemding of diefstal in het innen van belasting; in het opsluiten van sommige mensen in gevangenissen, met name diegenen die veroordeeld zijn van zogenaamde slachtofferloze misdaden, of wanneer het mensen oproept om te participeren in het leger, is de overheid schuldig aan kidnapping of valse opsluiting; in het betrokken zijn met oorlogen die niet uit defensieve belangen voortkomen en zelfs als ze defensief zijn, of wanneer defensieve middelen disproportioneel en willekeurig gebruikt worden, maakt de staat zich schuldig aan doodslag of moord.”

Prof. Gerard Casey is zeer duidelijk in zijn opvattingen over de staat en weet zoals altijd uitstekend zijn filosofische ideeën voor te dragen. Hij was de belangrijkste reden waarom ik ervoor heb gekozen om mijn Master in Filosofie aan University College Dublin te volgen. Het begon allemaal met het korte youtube filmpje dat ik van hem zag waarin hij vertelt dat Ierland tussen 500 v. Chr. en 1600 na Chr. staatloos was, maar toch een beschaafd rechtssysteem onderhield in de vorm van de Brehon Law. Het filmpje kun je overigens hier vinden:

Voetnoot
[1] Dit is een verwijzing naar hoe Nietzsche de staat beschreef in Aldus Sprak Zarathustra.

Godsdienst voedt de Metafysiche Behoefte van het Volk

De mens heeft van nature een metafysische behoefte. Geen wonder dus dat zoveel mensen gelovig zijn. Een godsdienst is simpel, makkelijk, ongecompliceerd en functioneel. Het is als brood: licht en snel behapbaar. Aldus, prima voor het volk. Het is, zoals Arthur Schopenhauer zei, een excellent meesterwerk voor dierentraining, want het traint mensen in hoe ze zullen denken.

Over de Islam, net als elke andere godsdienst een uitstekende metafysica voor het volk, zegt hij:

“Men neme de Koran: dit inferieure boek volstond om er een wereldreligie op te grondvesten, twaalf eeuwen in de metafysische behoefte van miljoenen mensen te voorzien, de grondslag voor hun moraal te leggen, en een opvallende minachting voor de dood te kweken; bovendien wist het hen te enthousiasmeren voor bloedige oorlogen en omvangrijke veroveringen. In de Koran worden we geconfronteerd met de treurigste en armzaligste vorm van het theïsme. Er mag dan weliswaar veel door de vertaling verloren zijn gegaan, maar ik heb er niet één waardevolle gedachte in kunnen ontdekken.”