Tag Archives: Democratie

Rationele onwetendheid: verkiezingen 2017

“It’s rational to be ignorant about politics, because the act of voting itself is irrational.”

Kwam er gister achter dat we weer mogen stemmen op 15 maart. Ik wist wel dat er binnenkort verkiezingen zouden zijn, want daar is geen ontkomen aan als je regelmatig met de trein reist en zulke zwakke slogans als “Pak de macht” (SP), “Beter onderwijs” (D66) of “Plan B: Hou vast aan je idealen” (PvdD) ziet.

Het vulde me met trots om te weten dat ik zo rationeel onwetend ben over de verkiezingen. Dit geeft namelijk aan dat ik een leven heb – de tijd die ik besteed aan familie, vrienden, films, blockchain, filosofie, voetbal, werk en khmer lessen zijn voor mij persoonlijk een ontelbaar maal waardevoller. Als je meer wil weten wat ik hiermee bedoel, zoek dan het begrip “rational ignorance” op of bekijk volgend filmpje:

Bitcoin is niet democratisch

Er zijn veel misconcepties over wat Bitcoin nou werkelijk is. Dit is overigens niet verrassend, gezien de jonge leeftijd van de technologie. Op de www.bitcointalk.org forum, dus onder Bitcoin belangstellenden, is er nog steeds een discussie gaande over wat Bitcoin nou wekelijk is. De resultaten van een poll op de forum of Bitcoin nou democratisch is geeft de verwarring over Bitcoin goed weer:

Bitcointalk Bitcoin democratie

Ik ben ervan overtuigd dat Bitcoin onmogelijk democratisch is en nooit democratisch zal worden. De kerneigenschap van Bitcoin is namelijk dat het vrijwillig is en de boekhouding van transacties totaal geautomatiseerd is geregeld zonder enige inmenging van mensen. Jij, alszijnde vrije persoon, kiest er vrijwillig voor of je wel of niet een Bitcoinwallet aanmaakt en of je wel of niet Bitcoins gebruikt als handelsmiddel. Je bent aldus vrij om mee te doen met de Bitcoineconomie of om je er volledig buiten te sluiten. Er wordt niet gestemd of je moet participeren of dat je je bandbreedte moet opofferen voor het Bitcoin netwerk. Met andere woorden: de participatie in de Bitcoinwereld is puur vrijwillig.

Dit is natuurlijk in tegenstelling tot een democratie waarin een meerderheid van de stemmers of de afvaardiging van het volk kan bepalen welk handelsmiddel een wettig betaalmiddel is en hoe jij je leven moet inrichten. Dat democratie een dwangmatig politiek systeem is en indruist tegen het Bitcoinconcept, valt simpel te herleiden uit de volgende twee vragen:

  1. Wat gebeurt er als je geen belasting betaalt?
    De overheid zal je proberen te dwingen om belastinggeld af te dragen en als je weigert krijg je een boete of word je opgesloten in de gevangenis.
  2. Wat is de wettelijke betaalmiddel waarin je je belasting moet afdragen?
    In Nederland is dat de Euro.

De conclusie is dat je gedwongen wordt om Euro’s te gebruiken in Nederland – een dwangmatige actie, geforceerd door een politiek orgaan en de stemmers. Bitcoin is totaal anders. Het boeit niet wat je denkt, wat je doet, wat je ethische waarden zijn. Het is niks anders dan een amoreel betaalmiddel. Het is een tour de force tegen democratie – en daarom zo aantrekkelijk voor vrije geesten!

Jij, die nog gelooft in het valse sprookje van de vredige Democratie

Jij hebt het zelf al gehoord: dit is een tijd van morele crisis. Jij hebt het zelf al gezegd, half in angst en half in hoop dat de woorden betekenisloos waren. Jij hebt gejammerd dat de menselijke zondes de wereld vernietigen en jij hebt de menselijke natuur verdoemd voor haar onwil om zich te schikken aan de deugden die jij van haar eist. Jij hebt haar om deze reden geketend aan een veelvoud van regels en wetten. Maar kijk toch om je heen… jij hebt al dat wat jij als het kwaad voorhield afgebroken en jij hebt alles bereikt wat in jouw ogen goed was. Waarom sta jij dan toch nog doodsangsten uit bij het aanzicht van de wereld? Die wereld is niet het product van andermans zondes, het is het product van jouw waarden. Het is het product van de deugden die jij lief hebt. Het is jouw morele ideaal dat in perfectie tot werkelijkheid is gebracht. Jij hebt ervoor gevochten, jij hebt erover gedroomd, jij hebt het gewenst en nu heb jij het keihard verdiend.

Over gelijkheid en nivellering

Deze post gaat over één van de verachtelijkste attributen van de westerse cultuur: de opvatting dat de progressie naar gelijkheid van iedereen en naar gelijkheid van alle overtuigingen een waarde op zich is. Om enkele voorbeelden te noemen waarin deze ‘progressie’ tot uiting komt:

  1. In de sociale wetenschappen wordt met immense minachting neergekeken op elke vorm van discriminatie tussen mensen, volkeren en rassen. Ondanks het feit dat ze uiterlijke verschillen tussen groepen en individuen zien, zwijgen ze het liefst over aangeboren verschillen in persoonlijkheid en intelligentie. Sociale wetenschappers opperen daarom: “alle mensen zijn gelijk, de oriëntaalse man = de blanke = de negroïde”.
  2. In de politiek wordt gezegd: “de stemmer heeft altijd gelijk” waarmee alle overtuigingen van verschillende stemmers gelijk worden gesteld alsof er geen onderscheid is tussen ‘goede’ en ‘slechte’ of ‘domme’ en ‘weldoordachte’ politieke overtuigingen.
  3. In het onderwijs willen we kinderen stimuleren om een eigen mening te vormen alsof het vormen van een mening een waarde op zich is. Er is totaal geen aandacht voor logica en onderbouwend leren beredeneren.

De opvatting dat gelijkheid van iedereen en gelijkheid van overtuigingen een waarde op zich is is een symptoom van nivellering – een ziekelijk sociaal proces waarin hogere waardes en individuele uniekheden betekenisloos worden gemaakt door ze omlaag te trekken naar het gemiddelde. Het is een proces dat comfort biedt aan mensen met een zwakke psyche opdat ze hun eigen perspectieven niet meer intellectueel hoeven te verantwoorden. Het leidt mensen ertoe om snel te oordelen om zelf niet beoordeeld te worden. Ze beseffen niet dat het zoeken naar waarheid niet hetzelfde is als zoeken naar datgene wat gewenst is. Ze verklaren vreugdevol:

“Dit is onze overtuiging: we kondigen het aan aan de wijde wereld, we leven en sterven ervoor, laat ons alles wat een overtuiging heeft respecteren!”

Het gevolg van nivellering is niet alleen dat belangrijke menselijke waarden betekenisloos worden gemaakt, maar ook dat iedereen gelijke toegang heeft tot de geschenken van het leven. Echter weet ik: Pulchrum Est Paucorum Hominum – schoonheid is slechts aan weinigen voorbehouden.

Ik weiger om mezelf te schikken aan het nivelleringsproces van de samenleving. Ik weiger om te geloven dat alle mensen gelijk zijn, dat politieke democratisering goed is en dat het recht op meningsuiting betekent dat je alle meningen moet respecteren. Ik heb geen respect voor intellectuele luiheid, geen respect voor godsdiensten die mensen mak en levenloos houden, geen respect voor democratie, geen respect voor tolerantie als waarde op zich, geen respect voor mensen die geen verschil zien tussen een leugen en een overtuiging.

Vrijwillig mensen helpen

Libertariërs zijn zo onrealistisch en naïef om te denken dat mensen altruïstisch genoeg zijn om de armste mensen vrijwillig te helpen. Omdat mensen niet menselijk genoeg zijn moeten we een instituut, genaamd de democratische overheid, oprichten bestaande uit gekozen halfgoden die de leegte in de harten van de aller armsten onder ons vullen met liefdevolle zorgzaamheid. Deze halfgoden handelen niet uit eigenbelang, hebben geen eigen interesses en vertrappelen maar net dat beetje vrijheden van de beestenmassa dat er toch nog structuur en harmonie bestaat in de samenleving. Mochten ze deze kudde beesten iets vrijer laten rondwaren dan zou er totale chaos zijn. Niemand zou meer op straat durven rondlopen, elkaar in de ogen durven aan te kijken en met elkaar te durven spreken. De beestenmassa zou vervallen tot miljarden onplezierige atomisten die elkaar als bruten de kop in zouden slaan. Juist: de mens is gevaarlijk, onbetrouwbaar en egoïstisch dus laten we daarom een democratische overheid installeren bestaande uit mensen.

Honderden vluchtelingen uit eten bij Nederlanders

12.000 IJslanders willen vluchtelingen in huis nemen

COA en Stichting Vluchteling platgebeld door mensen die willen helpen

Logische implicaties van “Wij zijn de overheid”

Ik las laatst een artikel op de website van ‘Architects & Engineers for 9/11 Truth’ over het creëeren van een valse identiteit en de Amerikaanse excessieve zelf-identificatie met de Verenigde Staten. Het artikel gaat over Amerikaanse burgers die zichzelf identificeren met het imago van hun land – dat als de VS en hun overheid bekritiseerd worden, zij zich ook bekritiseerd voelen. Als Amerika slecht is dan zouden zij, alszijnde extensies van Amerika, ook slecht zijn. Het volledige artikel kan je hier lezen. In deze post bespreek ik de logische implicaties van de gedachte dat wij de overheid zijn.

De identificatie met de staat of overheid komt niet alleen voor in Amerika, maar in elk land. Elke staat is er namelijk bij gebaat dat haar burgers zichzelf identificeren met het politiek orgaan. Zij kan immers niet bestaan zonder de “toe-eigening van de vruchten van andermans arbeid” (Oppenheimer, 1908).[1] Dit is wat Franz Oppenheimer de ‘politieke methode’ noemt. In dit geval zijn het de vruchten van de arbeid van burgers in de vorm van belastingen die de staat zichzelf toe-eigent.

Om burgers zich in een democratie te laten identificeren met de staat wordt er gezegd: “wij zijn de staat,” of “wij zijn de overheid,” of “de stemmer heeft altijd gelijk”. Dit is echter niks anders dan een illusie – een metafoor die zo vaak wordt herhaald dat wij vergeten zijn dat ze slechts illusies zijn en geen waarheid. Zodra de kleine man aan dit zelfbedrog lijdt, heeft hij de illusie dat hij in staat is om het politiek proces te beïnvloeden. Het is een illusie die mede hierdoor aantrekkingskracht heeft: het geeft ons de waan dat wij een zekere politieke macht bezitten.

Echter, wat zijn de logische implicaties als wij denken dat ‘wij de overheid zijn’? Als iedereen de overheid is dan is het buitenlands beleid van onze overheid ons buitenlands beleid. Als de Nederlandse overheid Libië aanvalt dan zijn het wij die Libië aanvallen. Als de Duitse politiek door politieke onenigheid besluit om Nederland aan te vallen dan zijn het wij die worden aangevallen en zijn het zij, de Duitsers, die onze vijanden zijn. Zo gezien is het niet eens verwonderlijk dat met de opkomst van democratiën, het idee dat alle burgers deelnemers zijn van het politiek orgaan door hun stemrecht, oorlogen grootschaliger zijn geworden. Oorlogen worden niet meer uitgevochten tussen twee koningen en hun privé legers, maar tussen twee volkeren: het is nu alle Nederlanders tegen alle Duitsers. Duitse Joden zijn ook niet meer vermoord door de Nazi regering, maar ze hebben ‘zelfmoord gepleegd’. Als wij gevangen worden gehouden door de overheid, dan zijn het wij die onszelf opsluiten. Als de Nederlandse overheid besluit om sancties te leggen op Iran waardoor arme Iraanse kinderen honger lijden, dan zijn het wij die dit de kinderen aandoen. De enige conclusie die ons rest na het uiteenzetten van deze logische implicaties is om te zeggen dat het absurd is om te denken dat wij de overheid zijn – wij zijn niet de overheid en de overheid is niet ons. Het zijn niet wij die Iraanse kinderen laten verhongeren. Het zijn ook niet wij die Libië hebben aangevallen. Het is de politieke elite die dit doet.

De remedie voor de waanzin – “wij zijn de overheid” – is om wat reflectiever te kijken naar ons taalgebruik. Als wij echt serieus zijn in het verwijderen van zulke ideologische camouflages, dan moeten wij het persoonlijk voornaamwoord ‘wij’ weglaten uit zulke zinnen.

Voetnoot
[1] In De Staat (1908), stelt Oppenheimer dat er twee methoden zijn waarmee de mens zichzelf in zijn behoeftes kan voorzien: de ene noemt hij de ‘economische methode’ en de andere de ‘politieke methode’. Volgens de economische methode voorziet de mens zich van zijn behoeftes door arbeid en handel. De politieke methode maakt daarentegen gebruik van exploitatie van burgers.