Tag Archives: onderwijs

Zwarte vrouwen zijn bij lange na niet de best onderwezen groep in de Verenigde Staten

Verscheidene nieuws media hebben de afgelopen weken gepubliceerd dat Zwarte Vrouwen de meest onderwezen groep is in de Verenigde Staten of dat ze de meest onderwezen groep zijn qua ras[1] en geslacht.

Zie bijvoorbeeld dit artikel: https://www.freespeech.org/video/report-black-women-have-become-most-educated-group-us

In deze post wil ik aantonen dat deze conclusie overtrokken is en dat de groep Zwarte Vrouwen bij lange na niet zo goed presteren als bijvoorbeeld Aziatische Vrouwen, Aziatische Mannen, Blanke Vrouwen en Blanke Mannen.

Wat wordt beweerd
Freespeech.org geeft een verkeerde interpretatie van de data van The National Center for Education Statistics. Ze schrijven dat de NCES het volgende heeft gevonden en dat men op basis hiervan kan concluderen dat Zwarte Vrouwen de meest onderwezen groep is in de Verenigde Staten:

“From 1999–2000 to 2009–10, the percentage of degrees earned by females remained between approximately 60 and 62 percent for associate’s degrees and between 57 and 58 percent for bachelor’s degrees. In contrast, the percentages of both master’s and doctor’s degrees earned by females increased from 1999–2000 to 2009–10. Within each racial/ethnic group, women earned the majority of degrees at all levels in 2009–10. For example, among U.S. residents, Black females earned 68 percent of associate’s degrees, 66 percent of bachelor’s degrees, 71 percent of master’s degrees, and 65 percent of all doctor’s degrees awarded to Black students.”

Wat dit aantoont is niet dat de groep Zwarte Vrouwen op zich de meest geëduceerd is, maar dat ze vergeleken met andere vrouwelijke groepen de hoogste proportie afgestudeerden hebben in verhouding tot mannen van hun respectievelijke ras. Zie ter illustratie de volgende data van de NCES:

Degrees conferred to females
Figuur 1: Number of degrees conferred to females

Wat de data zeggen is het volgende:

  • van de gehele Zwarte populatie die een Associate Degree heeft ontvangen is 68% vrouw en 32% man;
  • van de gehele Zwarte populatie die een Bachelor’s Degree heeft ontvangen is 66% vrouw en 34% man;
  • van de gehele Zwarte populatie die een Master’s Degree heeft ontvangen is 71% vrouw en 29% man;
  • van de gehele Zwarte populatie die een Doctor’s Degree heeft ontvangen is 65% vrouw en 35% man.

De data zeggen meer hoeveel succesvoller de Zwarte Vrouw is in vergelijking met de Zwarte Man in het behalen van een schooldiploma, maar zeggen niets over hoe goed de Zwarte Vrouw presteert vergeleken met andere geslachten van andere rassen.

Zie ook een andere weergave van de data hoe goed vrouwen presteren ten opzichte van mannen van hun respectievelijke rassen:

Degrees conferred to females vs males
Figuur 2: Degrees conferred to females

We kunnen hieruit concluderen dat vrouwen succesvoller zijn in het behalen van diploma’s in het Hoger Onderwijs ten opzichte van mannen, maar onder geen enkel ras is het verschil tussen het succes van mannen en vrouwen zo groot als onder de Zwarte ras. Het verschil van succes tussen mannen en vrouwen onder Aziaten en Pacific Islanders is het kleinst.

Waarom de bewering fout is
Om wat meer inzicht te verkrijgen in hoe goed onderwezen de Zwarte Vrouw is in vergelijking tot andere groepen moeten we ons beroepen op andere statistieken. Eén zo’n statistiek komt direct van de US Labour Department:

Educational attainment by race
Figuur 3: Educational attainment by race

Je ziet hier dat 53.4% van Aziaten die 25 jaar of ouder zijn minstens een Bachelor diploma heeft. Omdat het behalen van een Bachelor diploma en hoger afsnoept van de totale populatie die een Associate Degree heeft behaald is het betekenisvoller om te kijken naar de percentage behaalde Bachelor diploma of hoger dan naar de percentage behaalde AD’s. Zie hier trouwens dat de groep Zwarten die minstens een Bachelor hebben gehaald de laagste is van de 4 subgroepen. Dat ze percentueel meer AD’s behalen dan Blanken is niet zo verwonderlijk als we beseffen dat meer Blanken doorstromen in het behalen van een Bachelor of hoger. Deze statistieken hebben de verschillende rassen echter niet verder gespecifeerd naar geslacht. Ze kijken ook alleen naar de leeftijd van 25 en hoger.

Om de trend van pas afgestudeerden nader te bekijken heb ik deze statistieken gevonden die ook direct afkomen van de NCES:

Degrees conferred by race
Figuur 4: Bachelor’s degree or higher conferred by race

Dit zijn de statistieken die ik zal gebruiken om te laten zien dat Zwarte Vrouwen niet de best onderwezen groep is in de Verenigde Staten. Voordat ik hieraan toekom zal ik eerst aantonen hoe Zwarte Vrouwen presteren vergeleken met de gemiddelde Amerikaan.

De zwarte bevolking in Amerika maakt 14.3% van de totale populatie uit. Volgens de statistieken van de NCES is 14% van alle mensen die een Associate Degrees behaald hebben zwart. 10% heeft een Bachelor en 12% heeft een Master. Hoewel ze mooie stijgingen doormaken is dat allemaal nog onder de gemiddelde percentages van de totale bevolking die ze uitmaken. Deze statistieken geldt echter voor de gehele zwarte bevolking, dus voor zowel (vrouwen + mannen). Hierbij gaan we ervan uit dat 50% van de 14.3% een vrouw is – dus 7.15% is een vrouw en zwart.

Als 13.7% van alle Associate Degrees uitgereikt is aan vrouwen in 2009-2010 en daarvan 68.3% vrouw is, dan is 9.56% van de mensen met een Associate Degree een Zwarte Vrouw. Dit is ongeveer 33.7% beter dan verwacht ((7.15/9.56)-1).

Als 10.3% van alle Bachelor diploma’s zijn uitgereikt aan de zwarte bevolking waarvan 65.9% een Zwarte Vrouw is, dan is 6.79% van alle Bachelor diploma’s uitgereikt aan een Zwarte Vrouw. Dit is ongeveer 5% slechter dan verwacht (1-(7.15/6.79)).

Als 12.5% van alle Master diploma’s zijn uitgereikt aan de zwarte bevolking waarvan 71.1% een Zwarte Vrouw is, dan is 8.89% van alle Master diploma’s uitgereikt aan een Zwarte Vrouw. Dit is ongeveer 24.3% beter dan verwacht ((8.89/7.15)-1).

Als 7.4% van alle Doctoraten zijn uitgereikt aan de zwarte bevolking waarvan 65.1% een Zwarte Vrouw is, dan is 4.82% van alle Doctoraten uitgereikt aan een Zwarte Vrouw. Dit is ongeveer 32.6% slechter dan verwacht (1-(4.82/7.15)).

Black women doen het dus gemiddeld beter dan verwacht in het behalen van een Associate Degree en een Master, maar doen het gemiddeld slechter dan verwacht in het behalen van een Bachelor en Doctoraat.

Nu zal ik de prestaties van Zwarte Vrouwen afzetten tegen Aziatische Vrouwen. Ik heb geen statistieken kunnen vinden wat de proportie van diploma’s in het Hoger Onderwijs dat uitgereikt wordt aan Aziaten of Pacific Islanders uitgereikt wordt aan Aziatische Vrouwen, dus ik maak de assumptie dat de percentage die wordt uitgereikt aan Aziatische Vrouwen gelijk is aan de percentage die uitgereikt wordt aan vrouwen die Aziatisch of Pacific Islanders zijn zoals gemeld in het NCES rapport.

Ik kon geen statistieken vinden voor Aziaten en specifieke degrees maar wel statistieken voor Bachelor en hoger. Voor de vergelijking tussen Aziatische Vrouwen en Zwarte Vrouwen zal ik verwijzen naar de statistieken in figuur 4. Van de Aziatische groep heeft ongeveer 60.1% van hen tussen de 25-29 jaar een Bachelor of hoger. Van die 60%, als ik naar de statisteken van het NCES in figuur 1 kijk, zal ongeveer 55% vrouw zijn. Voor zwarten is het ongeveer 20.5% die een Bachelor of hoger hebben. Van deze 20.5% zal ongeveer 67% vrouw zijn. Als je Zwarte Vrouwen dan afzet tegen Aziatische Vrouwen dan is ‘t ongeveer 13.74% tegenover 33%. Volgens mijn berekening scoort de Aziatische Vrouw dus een stuk beter dan de Zwarte Vrouw.

Wat als je Zwarte Vrouwen afzet tegen Blanke Vrouwen? Als we zeggen dat ongeveer 58% -dit is een niet precies berekend, maar zal ongeveer kloppen als ik zo naar de NCES statistieken kijk – van de Bachelor of hogere diploma’s worden uitgereikt aan Blanke Vrouwen, dan wordt ongeveer 23% van deze diploma’s uitgereikt aan Blanke Vrouwen. Als je Zwarte Vrouwen dan afzet tegen Blanke Vrouwen dan is ’t ongeveer 13.74% tegenover 23%. Volgens mijn berekening scoort de Blanke Vrouw dus ook beter dan de Zwarte Vrouw.

Wat als je Zwarte Vrouwen afzet tegen Aziatische Mannen? Volgens mijn berekeningen zal ongeveer 27% van alle Bachelor diploma’s en hoger uitgereikt worden aan Aziatische Mannen. Als je Zwarte Vrouwen dan afzet tegen Aziatische Mannen dan is ’t ongeveer 13.74% tegenover 27%.

Wat als je Zwarte Vrouwen afzet tegen Blanke Mannen? Volgens mijn berekeningen zal ongeveer 17.4% van alle Bachelor diploma’s en hoger uitgereikt worden aan Blanke Mannen. Als je Zwarte Vrouwen dan afzet tegen Blanke Mannen dan is ’t ongeveer 13.74% tegenover 17.4%.

Conclusie
Zwarte Vrouwen zijn bij lange na niet de best onderwezen groep in de Verenigde Staten. Uit mijn berekeningen komt naar voren dat ze slechter presteren dan Aziatische Vrouwen, Aziatische Mannen, Blanke Vrouwen en Blanke Mannen. Het prestatieverschil tussen Zwarte Vrouwen en Aziatische Vrouwen is enórm (13.74% tegenover 33%). De kans dat een Aziatische Vrouw een Bachelor diploma of hoger heeft dan een Zwarte Vrouw is bijna 2.5x groter. De kans dat een Aziatische Man een Bachelor diploma of hoger heeft dan een Zwarte Vrouw is bijna 2x groter. Zwarte Vrouwen presteren ook opmerkelijk slechter dan Blanke Vrouwen en Blanke Mannen. Ik heb geen calculatie gemaakt voor Hispanics, maar ik kan in één oogopslag wel zien dat Zwarte Vrouwen beter presteren dan zowel vrouwelijke als mannelijke Hispanics.

Ik vind het jammer om te zien dat zoveel nieuws media de leugen verspreiden dat Zwarte Vrouwen de best onderwezen groep is in de Verenigde Staten.

Voetnoot
[1] Ik begrijp dat het woord ‘ras’ voor sommige mensen wat beladen kan zijn en dat mensen onderling biologisch zo weinig van elkaar verschillen dat ‘ras’ wellicht niet een juiste term is, maar omdat er historisch gezien veelvuldig gebruik wordt gemaakt van dit woord om Caucasians te onderscheiden van Blacks en Asians en omdat ze betekenisvolle verschillen kunnen weergeven gebruik ik voor het gemak ook dit woord.

Advertisements

Er gaan te veel mensen naar het Hoger Onderwijs

Deze post is niet bedoeld voor politiek correcte egalitairen die denken dat iedereen een Aristoteles, een Goethe of een Michael Jackson kan worden als ieder maar hard genoeg zijn best doet.

Dat gezegd hebbende, Charles Murray schrijft in zijn boek Real Education (2008) dat de onderwijswereld een leugen leeft. De leugen is dat élk kind kan worden wat hij wil worden. Er is haast niemand die dit gelooft, maar toch zijn we bang om hardop te zeggen dat kinderen verschillen in hun leervermogen. Het romantiseren van het onderwijs doet helaas, hoewel het uit de beste intenties wordt gedaan, meer kwaad dan goed. We vragen te veel van mensen met een laag leervermogen, we vragen verkeerde dingen van mensen met een gemiddeld leervermogen en te weinig van mensen met een sterk leervermogen. Murray attendeert ons erop dat wij in het belang van ons onderwijs de volgende vier simpele waarheden moeten accepteren:

  1. Vermogens variëren;
  2. De helft van de kinderen zijn beneden gemiddeld;
  3. Te veel mensen gaan naar het Hoger Onderwijs;
  4. De toekomst van ons land is afhankelijk van hoe we de intellectueel begaafden onderwijzen.

De eerste twee waarheden spreken voor zich. De derde en vierde waarheid vereist echter wat meer uitleg.

Te veel mensen gaan naar het Hoger Onderwijs
We moeten ons afvragen wat de fractie van de populatie is die het vermogen heeft om zich de leerstof op een Bachelor of Master opleiding eigen kan maken. De fractie is een heel stuk lager dan de proportie mensen die het Hoger Onderwijs volgt.

Met een IQ van 100 is het heel lastig om een havo opleiding te volgen, laat staan om onderwezen te worden in het voortgezet wetenschappelijk onderwijs. Als je gemiddeld bent in wiskunde kun je wat simpele algebra begrijpen, maar je zal waarschijnlijk falen in differentiaalrekening. Dit zijn geen verpletterende tekortkomingen. Je bent intelligent genoeg om honderden verschillende taken en beroepen uit te voeren, maar je komt helaas tekort om een redelijke opleiding af te ronden in het Hoger Onderwijs. Het is mogelijk om met een IQ van 110 of zelfs 100 lezingen van Macro Economie 1 bij te wonen, om het tekstboek te lezen en om toetsen te maken. Ze nemen echter een mikmak van de helft van de informatie op die hen, zeker nadat zij de toets hebben gehaald, achterlaten met de illusie dat zij redelijke kennis bezitten van Macro Economie 1. Eén van de manieren van deze studenten is om zich tactisch te focussen op hoe ze een toets kunnen halen in plaats van hoe ze de leerstof daadwerkelijk kunnen begrijpen.

IQ distributie
Verdeling van IQ-scores onder de normaalverdeling. Bij een gemiddelde IQ-score van 100 valt ongeveer 68% binnen het bereik van één standaarddeviatie van het gemiddelde wat overeenkomt met een IQ-bereik van 85-115.

Er is geen magisch nummer waarmee iemand een redelijk goede opleiding op het Hoger Onderwijs kan doorlopen, maar een IQ van onder de 110 is vrij problematisch voor veel opleidingen. Als ze het goed willen doen, zouden ze minstens een IQ van 110 moeten hebben voor een Bachelor op het HBO en nog hoger voor een universitaire opleiding. Dit is echter ook afhankelijk van de opleiding die de persoon volgt. Voor de distributie van gemiddelde IQ’s per opleiding, kun je deze andere post lezen die ik in het verleden heb geschreven.[1] In 1990 lag de gemiddelde IQ van een student in het Hoger Onderwijs in Amerika nog op 113.[2] Als we zeggen dat het Hoger Onderwijs gemiddeld een IQ van 110-115 behoeft, dan zou het redelijk zijn om aan te nemen dat ongeveer 15% van de bevolking aan het Hoger Onderwijs zou moeten beginnen. Als je het wat verder uitstrekt, misschien 25%. Toch heeft momenteel 45% van iedereen boven de 30 een opleiding afgerond in het Hoger Onderwijs.[3] Ik vermoed dat dit alleen mogelijk is als het niveau van het onderwijs gemiddeld genomen omlaag is gegaan. De consequentie is niet alleen dat er meer studenten kunnen afstuderen, maar ook dat een onderwijsdiploma steeds minder zegt over het kunnen van de student. Dit zouden we ook kunnen terug zien in cijfer-inflatie cijfers. Echter heb ik geen statistieken kunnen vinden van cijfer-inflatie in Nederland, maar ik ben wel op de hoogte van de onstuimige cijfer-inflatie in Amerika en Engeland. Dit is ook een probleem in een tijd waarin ‘hoogopgeleiden’ moeilijk aan een baan kunnen komen. Als er steeds meer mensen ‘overgekwalificeerd’ zijn voor de banen die ze doen, hebben wij dan nog wel zoveel ‘hoogopgeleiden’ nodig en moeten we niet meer aandacht besteden aan het goed opleiden van mensen met lagere leervermogens?

Grade Inflation USA
Cijfer-inflatie in Amerika

Ik denk dat Murrays stelling dat er te veel mensen naar het Hoger Onderwijs gaan een erg redelijke stelling is. Als het ‘Hoger Onderwijs’ steeds toegankelijker wordt voor minder intelligente studenten, dan wordt het begrip zelf steeds meer een oxymoron.

Daarnaast stelt Murray dat de toekomst van het land afhankelijk is van hoe we de intellectueel begaafden onderwijzen.

De toekomst van het land is afhankelijk van hoe we de intellectueel begaafden onderwijzen
Als we een ‘intellectueel begaafd’ persoon – ik weet dat dit begrip zeer relatief is, omdat het aannemelijk is dat een persoon met een IQ van 160 een persoon met een IQ van 130 niet begaafd vindt – definiëren als degene die de potentie heeft om een goede theoretische natuurkundige te worden, dan spreken we misschien over een proportie van 1 op 100.000.[4] Murray zelf zegt enkelen per 1.000, maar volgens mij is hij veel te optimistisch. Maar als ‘intellectueel begaafd’ correleert met een IQ van minstens 120, dan kunnen we zeggen dat ongeveer 10% van de bevolking onder deze groep valt. Dit is een IQ die benodigd is voor vrijwel alle hoge posities in de samenleving als beleidsmakers, dokters, schrijvers, onderzoekers etc. De top 10% van de intelligentie distributie heeft een enorme invloed op de gezondheid van onze economie, cultuur en sociale instituten. Zo gezegd kunnen we concluderen dat de toekomst van ons land afhankelijk is van hoe we de volgende generatie met opmerkelijk hoge intelligentie onderwijzen.

Referenties
[1] Ik had gekeken naar Amerika omdat ik geen statistieken heb kunnen vinden over de gemiddelde IQ per Nederlandse opleiding. Hierin heb ik gekeken naar de gemiddelde SAT scores van studenten per gevolgde opleiding die zijn omgezet naar corresponderende IQ-scores. Hierin zien we een grote afwijking in gemiddelde IQ-scores per opleiding. De laagst scorende zijn Social Work (103), Early Childhood (104), Student Counseling (105), Home Economics (106) en Administration (107). De vijf hoogst scorende zijn Physics & Astronomy (133), Mathematical Sciences (130), Philosophy (129), Economics (128), Chemical Engineering (128).

[2] Zie https://chhaylinlim.wordpress.com/2014/09/24/book-review-richard-j-herrnstein-charles-murray-the-bell-curve/

[3] Zie http://www.dub.uu.nl/plussen-en-minnen/2014/09/15/nederland-wordt-steeds-slimmer.html

[4] Zie http://infoproc.blogspot.nl/2005/02/out-on-tail.html

 

Drie doelen van het onderwijs en de psychotische samenleving

Afgelopen week heb ik Nietzsches Twilight of the Idols (1888) (in het Nederlands Godenschemering) gelezen. Nietzsche noemt het boekwerk een “verklaring tot oorlog”, een veldslag waarin hij idolen – iets wat we excessief adoreren en aanbidden dat we ze boven onze kritische blikveld plaatsen – onderzoekt door er met een filosofische stemvork op te slaan om te zien of ze het verdienen om volwaardig geadoreerd te worden. Wellicht dat met de stemvorkslag het welbekende holle geluid van kletspraat te horen valt.

In deze post wil ik beschrijven wat Nietzsche te zeggen heeft over één zo’n idool – het publieke onderwijs in Duitsland. In een passage over het Duitse onderwijs schrijft hij dat in het moderne Duitsland niemand meer vrij is om zijn kinderen een nobele educatie te geven. Nietzsche gelooft dat het het doel is van het onderwijs en de school curricula om iedereen verplichtend gelijk te stellen aan elkaar door leerlingen een fundamenteel bedenkelijke middelmatigheid op te leggen. Deze nivelleringsslag houdt in dat middelmatigheid tot de standaard wordt gemaakt. Het is een sociaal proces waarin hogere waarden en individuele uniekheden worden vertrappeld en betekenisloos worden gemaakt door ze te trekken richting het gemiddelde. Zie in deze vorige post van mij hoe het fundamentele schoolproces (en het nivelleringsproces) eruit ziet. Dit gaat uiteindelijk ten koste van de ontwikkeling van het individu. In een passage waarin Nietzsche onder meer ook kritiek levert op filologen en Kant, schrijft hij:

“What is the task of all higher schooling?” To make man into a machine. “What are the means employed?” He must learn how to be bored. “How is this achieved?” By means of the concept duty. “What example of duty has he before his eyes?” The philologist: it is he who teaches people how to swat. “Who is the perfect man?” The Government official. “What philosophy furnishes the highest formula for the government official?” Kant’s philosophy: the Government official as thing-in-itself made judge over the Government official as appearance.” (Hoofdstuk Skirmishes in a war with the age, Sectie 29)

Gelukkig geeft Nietzsche naast zijn kritiek op het onderwijs ook ideeën over wat de doelen van het onderwijs zou moeten zijn. Hij heeft drie doelen vastgesteld waar het onderwijs aan zou moeten voldoen:

  1. Leerlingen moeten leren om het oog kalm te houden en om met geduld dingen op zich af te laten komen. Volgens Nietzsche is het belangrijk dat ze de gewoonte aanleren om individuele zaken van alle kanten te bekijken zodat we, zoals C. Wright Mills zegt, een zekere kritische gevoeligheid ontwikkelen waardoor onze geest als het ware “een bewegende prisma is die het licht opvangt van zoveel mogelijk verschillende hoeken en inzichten” (Mills, 1959, p. 214). Een persoon die getraind is om te leren zien wordt over het algemeen ook wantrouwender voor een zeker perspectief en is dan ook in staat om op grondiger redenen van perspectief te veranderen wat natuurlijk kan leiden tot een zekere weerspannigheid.
  2. Om leerlingen te leren denken. Denken moet worden geleerd net zoals dat dans geleerd dient te worden. Hij zag dat logica als een praktisch vak steeds minder werd beoefend en dat zelfs onder de hooggeleerden logica als een theorie langzaamaan begint te sterven.
  3. Tot slot moeten leerlingen leren spreken en leren schrijven. Ze moeten leren dansen met ideeën, met woorden en met de pen.

Al deze drie doelen van het onderwijs is wat ik graag de ‘intellectuele vakmanschap’ of ‘kritische kunde’ zou willen noemen. Naar mijn mening is deze vakmanschap geheel afwezig in ons onderwijs en daarmee verkeren we in een samenleving die onder voorwendselen van wijsheid en kennis snel vervalt tot een armzalig psychotische samenleving. Mensen hebben overal een mening op, maar weten daadwerkelijk niets: simpliciteit wordt verdraaid en gecompliceerd; we vertellen hoe anderen dienen te leven, maar kampen zelf met problemen die voor ons onoverkoombaar zijn; we behandelen symptomen van economisch-politieke kwesties, maar verliezen de oorzaak en het doel uit het oog; we gebruiken preventieve oorlogen om vrede te bewaren; installeren socialisme om kapitalisme te bewaken; en vernietigen met geweld de levensonderhouden van mensen onder humanitaire dekmantels. Zou het kunnen zijn dat deze huidige filosofie, nog onbenoembaar, het symptoom is van het retrogressieve onderwijs – een gebrek aan hogere scholing, een tekort aan intellectuele vakmanschap?

Referenties
Mills, C.W. (1959). The Sociological Imagination. New York: Oxford University Press.

Nietzsche, F.W. (1888). Twilight Of The Idols. (A.M Ludovici, Trans.) New York: Barnes & Noble Inc.

Grootste Probleem Van Ons Onderwijs: Het Schoolparadigma

Het grootste probleem van ons onderwijs is niet de financiering van ons onderwijs of de training van bekwame leraren of de standaarden van het curriculum. Ik geef toe dat dit problemen zijn, maar het áller-allergrootste probleem is het schoolparadigma waarvan de fundamenten vrijwel niet worden uitgedaagd door de samenleving. Dit paradigma voldoet niet aan de behoefte om kinderen voor te bereiden op de echte wereld. Het bestaat uit de volgende principes:

  1. Hersendodende routine. De acceptatie dat kinderen vanaf de tedere leeftijd van 4-5 jaar onderworpen dienen te worden aan de oppressieve routine van 12 lange jaren, 9 maanden in het jaar, 5 dagen in de week en 7 uren per dag school.
  2. Isolatie. Kinderen leven in deze tijd in een vervalste realiteit dat totaal geïsoleerd is van de werkelijke wereld.
  3. Klas positie. Kinderen worden geklassificeerd op basis van leeftijd en klasnummer. Soms worden ze zelfs ook geklassificeerd op basis van leerlingennummer.
  4. Gehoorzaamheid. Het toilet kan alleen worden gebruikt met permissie van de leraar en hun spraak wordt gereguleerd en moet in overeenstemming zijn met de interesses van de leraar. Ieder kind dient luisterend naar de leerkracht stil te zitten als een kleine lam schaapje.
  5. Verlies van vrijheid. Kinderen zijn verstoken van hun vrijheid om te denken en te focussen op hun eigen gedachtes en interesses. Daarnaast mogen ze niet rondlopen of uit het klaslokaal zonder toestemming van de leraar.
  6. Temperen van enthousiasme en passie. Kinderen die enthousiast zijn over een onderwerp moeten hun gedachtes en enthousiasme over een bepaald onderwerp naast zich neerleggen als de school of leerkracht bepaalt dat het tijd is om verder te gaan met het volgende vak. Ze moeten onder het mom van ‘discipline’ hun inspanningen toeleggen op repetitie en verveling. Ik geloof dat het doel hiervan is om degenen die opstandig en moeilijk te controleren zijn in bedwang te houden of anders uit het systeem te filteren. Kinderen die te opstandig zijn worden gestigmatiseerd als rebels en voorzien van een gedragsstoornisetiket.
  7. Emotionele afhankelijkheid. Kinderen worden geleerd om prijzen, stickers en andere vormen van complimenten of privileges na te jagen wat een versterkend effect heeft op hun afhankelijkheid van de leraar. Ze leren ook om hun persoonlijke trots te halen uit de complimenten die ze van de leerkracht ontvangen. In gevallen dat de leraar de leerling toestaat om bijvoorbeeld te praten in de klas of om weg te glippen uit het klaslokaal, wordt het kind dankbaar voor de privileges die de leraar hem of haar schenkt.
  8. Intellectuele afhankelijkheid. Kinderen worden getraind om te wachten op de leraar die hen instructies geeft wat ze gaan doen. Ze worden niet aangemoedigd om zelf na te denken hoe ze moeten handelen. Het gevolg is dat de meesten afhankelijk blijven van advertenties en nieuwsberichten die hen vertellen hoe ze zich moeten kleden, leven, consumeren en denken. Met andere woorden, kinderen leren zonder enige zelfreflectie te handelen op een manier die van hen wordt verwacht.
  9. Verlies van zelf-respect. Hun zelf-respect wordt afhankelijk van opinies van ‘experts’. Maandelijkse rapporten, cijfers en ouderavonden leren kinderen dat ze niet moeten vertrouwen op hun eigen zelf-evaluaties.
  10. Bevordering van klikspaangedrag en acceptatie van constante surveillance. Kinderen worden beloond om slecht gedrag van hun medeleerlingen te rapporteren.

Als je het schoolparadigma op deze manier uiteenzet is het eigenlijk een wonder dat er nog mensen zijn wiens nieuwsgierigheid het formele onderwijs heeft kunnen doorstaan. Net als H.L. Mencken geloof ik dat verlichting van de kinderen nooit het doel van het publiek of verplicht onderwijs is geweest. Het doel is om zoveel mogelijk individuen te vormen tot hetzelfde niveau – een niveau waarin opstandigheid en originaliteit niet meer aanwezig zijn en waarin gehoorzaamheid en conformiteit centraal staan. Als de samenleving echt begaan is met de ontwikkeling van haar kinderen dan zou ze er goed aan doen om kritische vragen te stellen over het schoolparadigma.

Tot slot, een interessante quote van Noam Chomsky over het schoolparadigma:

“The whole educational and professional training system is a very elaborate filter, which just weeds out people who are too independent, and who think for themselves, and who don’t know how to be submissive, and so on – because they’re dysfunctional to the institutions.”

En zie hier een interessante video over John Taylor Gatto en zijn idee over het schoolparadigma:

Schoonheid Is Maar Aan Weinigen Voorbehouden

Deze korte post gaat over de betekenis van de naam van deze site: ‘Pulchrum est paucorum hominum’. De naam is geïnspireerd op een passage uit Friedrich Nietzsches Afgodenschemering (1889) en betekent ‘schoonheid is maar aan weinigen voorbehouden’.

Nietzsche is zeer begaan met de staat van de Duitse cultuur en daarmee ook met de staat van haar onderwijs. Hij gelooft dat goed onderwijs een vereiste is voor het voortbrengen van een hoge cultuur, maar ziet nagenoeg vooral verloedering. Waar is het verval van het Duitse onderwijs volgens Nietzsche vooral aan te wijten? Onder het kopje ‘Waaraan het de Duitsers ontbeekt’, schrijft hij, “het onderwijs heeft de hoofdzaak uit het oog verloren: zowel het doel als het middel tot dat doel.” Nietzsche gelooft dat de staat en de cultuur elkaars tegenspelers zijn – als de één floreert, vervalt de ander. Hij schrijft,

“[A]lle grote cultuurperioden zijn perioden van politiek verval: wat in cultureel opzicht groot is, is altijd apolitiek, zelfs antipolitiek geweest… Vanaf het moment dat Duitsland zich als wereldmacht manifesteert, wint Frankrijk zich als culturele macht aan betekenis.”

Cultuur en staat zijn aldus elkaars tegenspelers. Volgens Nietzsche staat de achteruitgang van het Duitse onderwijs in direct verband met de opkomst van het Reich. Hij verwijt de staat over het opzettelijk oprichten van onderwijsinstituten waarin studentenmassa’s worden klaargestoomd om volgens brute dressuur bruikbaar en uitbuitbaar gemaakt te worden voor de staatsdienst. Het doel van het onderwijs is hierbij niet meer om ze te laten verworden tot sterke individuen met een sensitief intellect, maar om ze gehoorzaam te maken aan de staat. Inderdaad, met een omvangrijker natiestaat heeft het Reich grote progressie gemaakt in het verwezenlijken van Johann Fichtes droom die hij uitsprak in 1807: de complete vernietiging van de eigen wil in staatsburgers en de totale dienstbaarheid voor de staat.

Daarnaast gelooft Nietzsche dat de verdere democratisering van het onderwijs leidt tot nivellering, een sociaal proces waarin hogere unieke eigenschappen en waarden in individuen tot gemeengoed worden gemaakt. Door het ‘hoger onderwijs’ te verlagen wordt het toegankelijk voor iedereen. Alle verschillen tussen het unieke en het algemene, het superieure en het gemiddelde, het krachtige en het krachteloze, het belangrijke en het onbenullige worden dan genivelleerd. Nietzsche schrijft:

“[H]ogere opvoeding is van nature slechts weggelegd voor de uitzondering: men moet bevoorrecht zijn om recht te hebben op zo’n groot voorrecht. Alle grote, alle schone dingen kunnen nooit gemeengoed zijn: pulchrum est paucorum hominum. – Wat is de oorzaak van de teloorgang van de Duitse cultuur? Dat ‘hogere opvoeding’ geen voorrecht meer is – het democratisme van het ‘algemene’, van de tot gemeengoed geworden ‘culturele vorming’…

In tegenstelling tot het onderwijs voor een hoger cultuur is het onderwijs in het Reich ingesteld op middelmatigheid. In deze middelmatigheid heerst ook een gehaastheid om studenten al op jonge leeftijd te laten leren voor een bepaald beroep. Nietzsche schrijft:

“Een hoger soort mens, met permissie gesproken, houdt niet van ‘beroepen’, juist omdat hij zich niet geroepen voelt… Hij heeft de tijd, hij neemt de tijd, hij peinst er niet over om ‘klaar’ te komen, – op zijn dertigste is men in de zin van de hoge cultuur een beginneling, een kind.”

Aangezien deze website bedoeld is voor degenen die nog beschikken over een fijngevoelig intellect en een vrije geest die nog dapper genoeg is om zelf na te denken en zichzelf te verheffen boven de middelmaat, leek ‘Pulchrum est paucorum hominum’ mij een geschikte titel.