Tag Archives: Pulchrum est paucorum hominum

Pulchrum est paucorum hominum: nivellering

Nivellering is een abstract proces waarbij de abstractie individualiteit overwint. Met meer nivellering is er minder individualiteit. Alles wordt obscuur gemaakt zodat de fijngevoeligheid waarmee mensen zichzelf uitdrukken te niet wordt gedaan. Onderscheid in menselijke authenticiteit wordt beonderdrukt tot het gemiddelde – tot het niveau waar iedereen toegang tot heeft.

Maar hoe kan iets wat zijn unieke eigenschappen verliest voor het algemene, het belangrijke voor het triviale en het superieure voor het gemiddelde nog mooi zijn?

Schoonheid is slechts voor weinig mensen weggelegd.

Pulchrum est paucorum hominum.

Advertisements

Over gelijkheid en nivellering

Deze post gaat over één van de verachtelijkste attributen van de westerse cultuur: de opvatting dat de progressie naar gelijkheid van iedereen en naar gelijkheid van alle overtuigingen een waarde op zich is. Om enkele voorbeelden te noemen waarin deze ‘progressie’ tot uiting komt:

  1. In de sociale wetenschappen wordt met immense minachting neergekeken op elke vorm van discriminatie tussen mensen, volkeren en rassen. Ondanks het feit dat ze uiterlijke verschillen tussen groepen en individuen zien, zwijgen ze het liefst over aangeboren verschillen in persoonlijkheid en intelligentie. Sociale wetenschappers opperen daarom: “alle mensen zijn gelijk, de oriëntaalse man = de blanke = de negroïde”.
  2. In de politiek wordt gezegd: “de stemmer heeft altijd gelijk” waarmee alle overtuigingen van verschillende stemmers gelijk worden gesteld alsof er geen onderscheid is tussen ‘goede’ en ‘slechte’ of ‘domme’ en ‘weldoordachte’ politieke overtuigingen.
  3. In het onderwijs willen we kinderen stimuleren om een eigen mening te vormen alsof het vormen van een mening een waarde op zich is. Er is totaal geen aandacht voor logica en onderbouwend leren beredeneren.

De opvatting dat gelijkheid van iedereen en gelijkheid van overtuigingen een waarde op zich is is een symptoom van nivellering – een ziekelijk sociaal proces waarin hogere waardes en individuele uniekheden betekenisloos worden gemaakt door ze omlaag te trekken naar het gemiddelde. Het is een proces dat comfort biedt aan mensen met een zwakke psyche opdat ze hun eigen perspectieven niet meer intellectueel hoeven te verantwoorden. Het leidt mensen ertoe om snel te oordelen om zelf niet beoordeeld te worden. Ze beseffen niet dat het zoeken naar waarheid niet hetzelfde is als zoeken naar datgene wat gewenst is. Ze verklaren vreugdevol:

“Dit is onze overtuiging: we kondigen het aan aan de wijde wereld, we leven en sterven ervoor, laat ons alles wat een overtuiging heeft respecteren!”

Het gevolg van nivellering is niet alleen dat belangrijke menselijke waarden betekenisloos worden gemaakt, maar ook dat iedereen gelijke toegang heeft tot de geschenken van het leven. Echter weet ik: Pulchrum Est Paucorum Hominum – schoonheid is slechts aan weinigen voorbehouden.

Ik weiger om mezelf te schikken aan het nivelleringsproces van de samenleving. Ik weiger om te geloven dat alle mensen gelijk zijn, dat politieke democratisering goed is en dat het recht op meningsuiting betekent dat je alle meningen moet respecteren. Ik heb geen respect voor intellectuele luiheid, geen respect voor godsdiensten die mensen mak en levenloos houden, geen respect voor democratie, geen respect voor tolerantie als waarde op zich, geen respect voor mensen die geen verschil zien tussen een leugen en een overtuiging.

Schoonheid Is Maar Aan Weinigen Voorbehouden

Deze korte post gaat over de betekenis van de naam van deze site: ‘Pulchrum est paucorum hominum’. De naam is geïnspireerd op een passage uit Friedrich Nietzsches Afgodenschemering (1889) en betekent ‘schoonheid is maar aan weinigen voorbehouden’.

Nietzsche is zeer begaan met de staat van de Duitse cultuur en daarmee ook met de staat van haar onderwijs. Hij gelooft dat goed onderwijs een vereiste is voor het voortbrengen van een hoge cultuur, maar ziet nagenoeg vooral verloedering. Waar is het verval van het Duitse onderwijs volgens Nietzsche vooral aan te wijten? Onder het kopje ‘Waaraan het de Duitsers ontbeekt’, schrijft hij, “het onderwijs heeft de hoofdzaak uit het oog verloren: zowel het doel als het middel tot dat doel.” Nietzsche gelooft dat de staat en de cultuur elkaars tegenspelers zijn – als de één floreert, vervalt de ander. Hij schrijft,

“[A]lle grote cultuurperioden zijn perioden van politiek verval: wat in cultureel opzicht groot is, is altijd apolitiek, zelfs antipolitiek geweest… Vanaf het moment dat Duitsland zich als wereldmacht manifesteert, wint Frankrijk zich als culturele macht aan betekenis.”

Cultuur en staat zijn aldus elkaars tegenspelers. Volgens Nietzsche staat de achteruitgang van het Duitse onderwijs in direct verband met de opkomst van het Reich. Hij verwijt de staat over het opzettelijk oprichten van onderwijsinstituten waarin studentenmassa’s worden klaargestoomd om volgens brute dressuur bruikbaar en uitbuitbaar gemaakt te worden voor de staatsdienst. Het doel van het onderwijs is hierbij niet meer om ze te laten verworden tot sterke individuen met een sensitief intellect, maar om ze gehoorzaam te maken aan de staat. Inderdaad, met een omvangrijker natiestaat heeft het Reich grote progressie gemaakt in het verwezenlijken van Johann Fichtes droom die hij uitsprak in 1807: de complete vernietiging van de eigen wil in staatsburgers en de totale dienstbaarheid voor de staat.

Daarnaast gelooft Nietzsche dat de verdere democratisering van het onderwijs leidt tot nivellering, een sociaal proces waarin hogere unieke eigenschappen en waarden in individuen tot gemeengoed worden gemaakt. Door het ‘hoger onderwijs’ te verlagen wordt het toegankelijk voor iedereen. Alle verschillen tussen het unieke en het algemene, het superieure en het gemiddelde, het krachtige en het krachteloze, het belangrijke en het onbenullige worden dan genivelleerd. Nietzsche schrijft:

“[H]ogere opvoeding is van nature slechts weggelegd voor de uitzondering: men moet bevoorrecht zijn om recht te hebben op zo’n groot voorrecht. Alle grote, alle schone dingen kunnen nooit gemeengoed zijn: pulchrum est paucorum hominum. – Wat is de oorzaak van de teloorgang van de Duitse cultuur? Dat ‘hogere opvoeding’ geen voorrecht meer is – het democratisme van het ‘algemene’, van de tot gemeengoed geworden ‘culturele vorming’…

In tegenstelling tot het onderwijs voor een hoger cultuur is het onderwijs in het Reich ingesteld op middelmatigheid. In deze middelmatigheid heerst ook een gehaastheid om studenten al op jonge leeftijd te laten leren voor een bepaald beroep. Nietzsche schrijft:

“Een hoger soort mens, met permissie gesproken, houdt niet van ‘beroepen’, juist omdat hij zich niet geroepen voelt… Hij heeft de tijd, hij neemt de tijd, hij peinst er niet over om ‘klaar’ te komen, – op zijn dertigste is men in de zin van de hoge cultuur een beginneling, een kind.”

Aangezien deze website bedoeld is voor degenen die nog beschikken over een fijngevoelig intellect en een vrije geest die nog dapper genoeg is om zelf na te denken en zichzelf te verheffen boven de middelmaat, leek ‘Pulchrum est paucorum hominum’ mij een geschikte titel.